Wednesday, 28 September 2011

Hoe?

Spreken in dezelfde  woorden als ik in droom. Hoe thuis-taal je gevoelens beter kunnen omschrijven; als een windmiddel over de wonden. Waardoor je je niet langer mond dood voelt.
Gesnoerd en gesmoord worden vaak alle woorden vermoord.

In een boek, van bladzijde naar bladzijde, even ergens anders willen zijn. De wereld om je heen niet in kijk-bereik willen hebben.

Soms kunnen woorden je niet helpen. Gesprekken kunnen de pijn niet minder maken. En een confrontatie zal ook geen oplossingen bieden.

Jezelf vinden in een wereld die stil is. Maar de stilte oorverdovend is. Willen dat je stem een plotselinge medicijn kan zijn, en de pijn van een ander kan stillen.

Schouders hebben een bepaalde draag kracht, totdat de spieren niet meer langer willen.

Ik wil zo graag helpen.
Ik wil zo graag  degene zijn die alles beter maakt.
Maar ik weet niet hoe ik iets kan maken dat ik niet gebroken heb?

Misschien zijn alle woorden er wel.
Maar ik weet niet meer in welke volgorde?

6 comments:

  1. I am so sorry to see that you are having troubled times. These things will pass as they inevitably do but in the meantime I send good thoughts from over here.x

    ReplyDelete
  2. Your words are so sad, sorry for you. Willing positive thoughts winging their way to you.

    ReplyDelete
  3. i'm sorry that you're going through a difficult time right now. please know that you're in my thoughts for better days ahead......and in the meantime, my arms are around you. xox

    ReplyDelete
  4. mi dispiace che tu sia in un brutto momento, pensa positivo, ti abbraccio.

    ReplyDelete
  5. Sending you warm hugs and positive thoughts. If you ever need to talk, even if not in your mother tongue, just drop me a line and I'm there for you.

    ReplyDelete
  6. de juiste woorden, zijn vaak diegene die in stilte spreken. een traan, een knipoog, een knuffel…

    herinner; elk goed gesprek start met luisteren…

    langzaamaan kleuren de bladeren rood en geel, geven de bomen hun vruchten prijs en uiteindelijk vinden we terug rust, tussen de gevallen bladeren. Hun geknisper en vertrouwde geur, helpen ons rust te vinden.

    Het is niet eenvoudig een blauwe appel te zijn in een schaal vol groene, maar het is eerlijk tegenover jezelf.

    ReplyDelete

Thanks ever so much for sharing your thoughts!